De Ahmadiyya Beweging


De Naam Ahmadiyya

Het is de naam van onze heilige Profeet Mohammed en betekent letterlijk: die het meest looft.

(HK61: 6) En toen Iesa , zoon van Marjam , zei: "O kinderen van IsraŽl, Ik ben  boodschapper van Allah, bevestigend datgene wat vůůr mij in de Thora was, en een blijde tijding gevende van een boodschapper die na mij komen zal, zijn naam zal Ahmad zijn.

Sommigen mensen koesteren een voor oordeel tegen de naam Ahmadiyya.

Er is niets vreemds in die naam Ahmad.

Het is de naam van onze heilige Profeet Mohammed en betekent letterlijk: die het meest looft.

Mohammed die het meest geloofd is, zijn de twee namen van de grote Stichter en verkondiger van de Islam.

De eerste zinspeelde op de nederige zijde van zijn leven, de vervolgingen en bezoekingen, die Hij onderging en

de tweede zinspeelde op de glorie en grootheid waartoe Hij verheven werd.

De naam Ahmadiyya werd aangenomen, eenvoudig om aan te duiden, dat de tegenwoordige tijd een tijd van vervolgingen en bezoekingen is voor de grote godsdienst, de Islam.

Toen de beweging aanvankelijk in 1891 opgericht werd, gaf de stichter haar geen naam, de tegenstanders van de beweging gaven haar de naam Mirzay met betrekking tot de titel.

Mirza van de stichter of Qadianie van Qadian, met betrekking tot het dorp Qadian waar hij woonde.

Indien de stichter enige zelf verheffing op het oog had, zou hij een deze namen gekozen hebben, doch hij deed het niet; en toen het in de volkstelling van 1901 tien jaar na de aanvang der beweging noodzakelijk werd dat een naam aan de beweging gegeven wordt; opdat haar leden onder die naam geteld zouden worden, aanvaarde hij de naam Ahmadiyya, eenvoudig aangevende dat het met betrekking tot den naam Ahmad van den heilige Profeet Mohammed was, dat hij de naam Ahmadiyya aan de Beweging gaf.

De beweging scheurde in het jaar 1914 in twee partijen, wegens zekere leerstellige verschillen:

De ene partij heeft zijn hoofd kwartier in Qadian (Thans Rabwa) de andere in Lahore.

De essentiŽle verschillen tussen deze twee partijen hebben betrekking op twee punten:

De Qadiani partij erkend alle niet Qadianies als kafirs, terwijl de Lahorie Ahmadies een ieder die zijn geloof Islam en de Kalima, La ilaha illallah Mohammadoer Rasoelloelah zegt is een muslim tot welke groep of school van gedacht hij ook behoren mag.

De Qadiani partij gelooft dat Mirza Ghoelam Ahmad de stichter der beweging een profeet van God is, terwijl de Lahorie Ahmadies geloven dat hij een Moedjaddies ( hervormer) is.

De Ahmadiyya zoals voorgesteld door de Lahore afdeling, is:

- Daarom in het wezen een beweging binnen de Islam en blijkt stellig een van de grote machten te zijn binnen de Islamitische wereld , die van tijd tot tijd opgewekt en haar naar het grote doel geleid hebben dat bestemd is, door de Islam bereikt te worden.

- Het is de zuivere Islam. Die bevrijdt van alle boeien en gereinigd van alle overgroeiing van de latere eeuwen en op weg is gezet om vooruit te gaan en om de wereld te veroveren door zijn spirituele macht.

Pagina afdrukkenPagina afdrukken